kimse alamadı

5 torunuma her birine 2 milyon TL’lik miras sözü vermiştim – sonunda kimse alamadı.
Adım Elif, 90 yaşındayım ve böyle bir hikâye anlatacağımı hiç düşünmemiştim.
Rahmetli eşim Gürkan ile üç çocuk büyüttük; beş torunumuz, on bir de torun çocuğumuz oldu.
On yıllar süren sevgi ve sıkı çalışmanın bir aileyi bir arada tutacağını düşünürsünüz, değil mi? Yanılmışım.
Gürkan vefat ettikten sonra çoğunlukla yalnız kaldım. Doğum günleri, bayramlar, hatta pazar günleri bile… Davetiyeler gönderirdim ve cevap hep aynı olurdu:
“Üzgünüm babaanne, çok yoğunum.”
Bu söz, başka hiçbir şeyden daha fazla canımı yakıyordu.
Kırgın değilim… tamamen değil. Ama onlara bir ders vermeye karar verdim.
Bağırarak değil.
Azarlayarak değil.
Kendi açgözlülükleri aracılığıyla.
Bir pazar günü, mutfak masamda oturdum ve bir plan yaptım.
Her torunuma 2 milyon TL’lik bir miras sözü verecektim, ama sadece TEK BİR ŞEYİ kanıtlamaları şartıyla.
İlk olarak torunum Suna ile başladım. Otuz yaşında, bekar bir anneydi. Üç farklı işte çalışıyor, neredeyse hiç uyumuyordu. Kardeşleri umursamazken bile, o her zaman bir şekilde beni arayıp sorardı.
Sabahın erken saatinde kapısını çaldım.
“Babaanne? Bu saatte burada ne işin var?” diye sordu, uykulu gözlerle; bir yandan kahveyle, bir yandan çocuklarıyla uğraşıyordu.
“Ah canım,” dedim göz kırparak, “vasiyetle ilgili biraz konuşmak istedim. Ciddi bir şey değil… sadece sohbet.”
Suna tereddüt etti.
“Babaanne, gerçekten zamanım yok… Çocuklarım var, işlerim var…”
“Söz veriyorum güzelim,” diye fısıldadım, “buna değecek.”
Gözleri bir an parladı.
“Seni 2 milyon TL’lik mirasımın varisi yapmak istiyorum,” dedim.
“Ama… bir şart var.”
Kaşlarını çattı.
“Şart mı? Ne Şartı?”
“Evet,” dedim, biraz daha yaklaşarak.
“Kardeşlerin bunu bilmemeli. Bunu tamamen sır olarak saklamalısın.
Yani… hazır mısın?” Haberin devamını okumak için sonraki sayfaya geçiniz…