Kalbim hızla atmaya başladı

Dikkatlice baktığında, bu yılanların da tıpkı dünkü gibi bitkin ve susuz olduğunu gördü. Bölgedeki şiddetli kuraklık tüm su kaynaklarını kurutmuştu. Görünüşe göre dün yardım ettiği yılan, suyun yerini bir şekilde diğerlerine de haber vermişti. Kadın, kapısının önünde bekleyen bu ölümcül ordunun aslında birer katil değil, sadece hayatta kalmak isteyen çaresiz canlılar olduğunu anladı. Korkuyla karışık bir merhametle, evindeki tüm kovaları doldurup bahçeye taşıdı. Yılanlar su kaplarına yönelirken, kadın bu korkutucu ama bir o kadar da doğaüstü manzarayı izledi. O andan itibaren köyde efsanevi bir bağ kurulmuştu; yaşlı kadının bahçesi yılanların sığınağı haline gelmiş, karşılığında ise bölgedeki hiçbir zararlı hayvan ya da hırsız o eve yaklaşmaya cesaret edememişti. Sonunda yağmurlar yağdığında ve kuraklık bittiğinde, yılanlar sessizce geldikleri gibi doğaya geri döndüler. Yaşlı kadın, o dehşet dolu sabahın aslında doğanın bir minnet gösterisi olduğunu anlamıştı. Bir damla suyla başlayan bu hikaye, en korkulan canlıların bile nezaketi unutmadığını kanıtlayan, korku ve mucizenin iç içe geçtiği bir hatıra olarak kaldı.