ayı yola fırladı

Bize doğrudan bakıyordu. Dikkatle. Göz kırpmadan. Sonra arabaya doğru bir adım attı. Yavaşça. Kendinden emin. Aç olduğuna eminim. Sanki bir saniye içinde üzerimize atılacakmış gibi hissettim. O an kapalı kapılar ve camlar hiç koruma gibi görünmüyordu.
Kocam geri vites taktı ve dikkatlice geri gitmeye başladı. İkimiz de eğer hayvan saldırmaya karar verirse neredeyse hiç şansımız olmadığını biliyorduk. Korkudan kıpırdayamıyordum ve sadece ayıya bakıyordum. Tam o anda beklenmedik bir şey oldu ve ikimizi de şoke etti Yol boyunca büyüyen dev bir ağaç, birden gürültüyle devrildi. Arabamızın çok yakınına düştü. Biraz daha ilerleseydi arabamızın üstüne düşecekti. Mucize eseri hayatta kaldık.
Ayı ani bir hareketle irkilip bizden uzaklaştı ve ormana kaçtı. Birkaç saniye içinde gözden kayboldu. Yol tekrar sessizleşti, sanki hiçbir şey olmamış gibiydi Ve şimdi sürekli bunu düşünüyorum. Ayı gerçekten bize saldırmak mı istemişti? Yoksa bizi uyarmaya mı çalışıyordu? Yoksa sadece gürültüden korkup kaçtı mı? Cevabım yok. Ama o bakışı asla unutmayacağım.