Yeni doğmuş kızımız

Yeni doğan kızımızı hastaneden eve getirdiğimiz o ilk anın, hayatımızın en huzurlu karesi olacağını hayal etmiştik. Ancak kapıdan içeri girer girmez küçük yavrumuz, sanki canı yanıyormuşçasına feryat etmeye başladı. Eşim, acemi bir babalık içgüdüsüyle hemen ortamın çok sıcak olduğunu ve bebeğin kıyafetlerinin tenine yapıştığını iddia ederek onları çıkarmamı önerdi. O an ne yapacağımızı bilemez bir haldeydik; hastanedeki eğitimler uçup gitmiş, yerini derin bir endişe almıştı. Kızımı kucağıma aldığımda vücudunun gerginliğini ve yanaklarının kızarıklığını hissettim. Titreyen ellerimle tulumunun çıtçıtlarını açmaya başladığımda, sorunun sıcaklık olmadığını hemen anladım. Hastanedeki kargaşa sırasında altı o kadar aceleyle ve yanlış bağlanmıştı ki, bebek bezi derisine baskı yapıyor ve onu nefessiz bırakırcasına sıkıyordu. Bu basit ama can yakıcı hata, küçücük bedeni için katlanılmaz bir hal almıştı… Haberin devamını okumak için sonraki sayfaya geçiniz…